In het proefschrift van de jonge historica Aline Sax nodigt zij ons uit om enkele stereotypen over collaboratie ernstig te bevragen en waar nodig bij te sturen. Ze relativeert het vaak geschetste verhaal van de naïeveling die zich deels uit onwetendheid, deels uit Vlaams idealisme achter de Duitse bezetter schaarde. Een grondige analyse toont aan dat de motieven van de ‘gewone collaborateur’ doorgaans minder nobel waren, stelt de auteur. De meesten collaboreerden uit ideologische motieven, dus uit sympathie voor de ideeën van de Nieuwe Orde. De kleine groep die met de bezetter samenwerkte uit niet-ideologische overwegingen deed dit voornamelijk om economische redenen. Velen verheerlijkten Hitler en waren bereid voor hem de zwaarste offers te brengen. De auteur heeft een stevig gefundeerde studie aan de geschiedschrijving van de Tweede Wereldoorlog toegevoegd. De gevolgde methode is deugdelijk, het bronnenmateriaal onontgonnen. De resultaten bevestigen bestaand onderzoek, en dat is een verdienste op zich. Dit werk kan bijdragen tot een meer volwassen omgang met het verleden. Kleine letter; met voetnoten en uitgebreide bibliografie. Fotokatern achteraan.